دانلود پایان‌نامه کارشناسی ارشد «اثر دو الگوی باردهی مختلف تمرین با وزنه بر قدرت، توان و حجم عضلانی بازیکنان فوتبال» در دسته‌بندی «تربیت بدنی و علوم ورزشی (گرایش فیزیولوژی ورزشی)» با فرمت ورد/قابل‌ویرایش از وبسایت ماهان داک. این فایل در دسته «پایان نامه رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی» قرار دارد این فایل برای مربیان بدنسازی و پژوهشگران علوم ورزشی—به‌ویژه در فوتبال در سایت ماهان داک آماده شده است.

چکیده

این پژوهش با حضور بازیکنان فوتبال، دو الگوی باردهی تمرین مقاومتی «هرمی اریب (SPLP)» و «هرمی مسطح (FPLP)» را با حجم تمرینی یکسان مقایسه کرده است. پس از یک فاز سازگاری، شرکت‌کنندگان طی ۶ هفته تمرین قدرتی با بارهای ۸۰–۹۵٪ 1RM تحت یکی از دو پروتکل قرار گرفتند. نتایج نشان داد هر دو پروتکل افزایش معناداری در قدرت بیشینه 1RM نسبت به کنترل ایجاد کردند، اما بین SPLP و FPLP در بهبود قدرت تفاوت معناداری مشاهده نشد؛ همچنین تغییرات توان بی‌هوازی (پرش عمودی/توان محاسبه‌شده) و شاخص‌های حجم عضلانی بین گروه‌ها معنادار نبود. در پاسخ‌های حاد، پس از یک جلسه تمرین در هر دو پروتکل افت معنادار MVIC مشاهده شد، اما افزایش لاکتات خون معنادار نبود و بین دو پروتکل تفاوتی دیده نشد. جمع‌بندی: با ثابت‌بودن حجم تمرین، تغییر الگوی باردهی از SPLP به FPLP مزیت مشخصی در قدرت، توان یا حجم ایجاد نکرد.

کلیدواژه‌ها

تمرین مقاومتی، باردهی هرمی، SPLP، FPLP، 1RM، MVIC، زمان تحت‌تنش (TUT)، Volume Load، فوتبال.

فهرست مطالب

• فصل اول:
  • مقدمه، بیان مسئله، اهمیت و ضرورت، اهداف، روش پژوهش، فرضیه‌ها، متغیرها، محدودیت‌ها و پیش‌فرض‌ها
• فصل دوم:
  • مبانی نظری و پیشینه (شدت و حجم تمرین، کنترل شدت با RM/%1RM، تکرارها و هایپرتروفی، دوره‌بندی، تمرین قدرتی ویژه فوتبال
• فصل سوم:
  • روش تحقیق (آزمودنی‌ها، طرح مطالعه، دو پروتکل باردهی SPLP/FPLP، آزمون‌های قدرت/توان، آنتروپومتری و محاسبه VL و TUT)
• فصل چهارم:
  • یافته‌ها (قدرت 1RM اسکات و خم‌کردن آرنج، پرش عمودی/توان، CSA ران و محیط عضله بازو، پاسخ‌های حاد MVIC و لاکتات)
• فصل پنجم:
  • بحث، نتیجه‌گیری و پیشنهادها (کاربردی و پژوهشی)
• منابع و پیوست‌ها.

تعاریف نظری

• 1RM (یک تکرار بیشینه): بیشترین وزنه‌ای که فرد می‌تواند فقط یک‌بار با تکنیک صحیح جابه‌جا کند؛ شاخص استاندارد قدرت بیشینه.
•  MVIC: انقباض ایزومتریک ارادی بیشینه برای سنجش توان تولید نیرو و خستگی عصبی–عضلانی.
•  زمان تحت‌تنش (TUT): مدت زمان تحت بار بودن عضله در یک ست/جلسه که بر خستگی و سازگاری‌ها اثر می‌گذارد.
•  Volume Load (VL): حاصل ضرب درصد بار × تعداد تکرار × تعداد نوبت؛ شاخص معتبر کنترل حجم تمرین مقاومتی.

تعاریف عملیاتی

•  الگوی SPLP (هرمی اریب): پنج نوبت با بارهای ۸۰٪، ۸۵٪، ۹۰٪، ۹۵٪ و مجدد ۸۰٪ 1RM در هر جلسه.
•  الگوی FPLP (هرمی مسطح): شش نوبت شامل ۸۰٪ 1RM، چهار نوبت پی‌درپی ۹۰٪ 1RM و در پایان ۸۰٪ 1RM.
•  سنجش توان پایین‌تنه: پرش عمودی (آزمون پرش–رسیدن) و برآورد توان میانگین/بیشینه با معادلات هارمن.
•  شاخص‌های حجم عضلانی: برآورد CSA ران و اندازه عضله بازو از طریق آنتروپومتری و فرمول‌های استاندارد.

سوالات پرتکرار

س: هدف مطالعه چیست؟
ج: مقایسه دو الگوی باردهی مقاومتی SPLP و FPLP با حجم تمرین یکسان در بازیکنان فوتبال.

س: مهم‌ترین متغیرهای پیامد کدام‌اند؟
ج: 1RM حرکات منتخب، توان بی‌هوازی (پرش عمودی)، و شاخص‌های حجم عضلانی.

س: نتیجه اصلی چیست؟
ج: هر دو الگو قدرت را بهبود دادند؛ تفاوت معناداری بین SPLP و FPLP مشاهده نشد.

س: پاسخ‌های حاد چگونه بود؟
ج: افت معنادار MVIC پس از جلسه؛ تفاوت معناداری در لاکتات بین الگوها دیده نشد.

س: فایل برای چه کسانی مناسب است؟
ج: مربیان بدنسازی، پژوهشگران علوم ورزشی و دانشجویان فیزیولوژی ورزشی.